DE BRUTE AMERIKAANSE 20-LITER V-4 VOORWIELAANGEDREVEN CHRISTIE RACEWAGEN VAN 1907 

Vergeet the Beast of Turin! Deze brute Chistie voorwielaangedreven racer is nog veel EXTREMER! Het is misschien wel de meest bijzondere en bijna ondefinieerbare racewagen ooit. De racer heeft niet alleen voorwielaandrijving, maar ook een enorme en gigantische dwars geplaatste V-4 motor van bijna 20 liter! Deze monsterlijke machine lijkt wel van een andere wereld, met zijn vier grote potten, geklonken carter en enorme, korte uitlaatpijpen, die hun vlammen bijna in het gezicht van de bestuurder blazen.http://crankhandleblog.nl

Eind 1903 begon John Walter Christie, een Amerikaanse techneut, ingenieur en uitvinder, met het ontwerpen van bizarre auto’s met de meest uitzonderlijke motoren en transmissies. Zijn visie week sterk af van de gangbare praktijk … Lees verder 

10 UUR NAAST STIRLING MOSS DEEL 4

Zonder enige waarschuwing vooraf raakte de wagen in een slip. Het flitste door mijn hoofd dat dit wel een heel verlaten stukje Italië was om te crashen, toen ik bemerkte dat we bijna stil stonden en zachtjes de berm ingleden om met een een gekraak in de sloot te belanden. De achterkant was gedeukt, maar ik dacht dat er niets aan de hand was en we de wagen wel uit de sloot konden duwen. Ik stond op het punt uit te stappen toen Moss de eerst versnelling inlegde en zo uit de sloot reed – wat een geluk! Hij moest wel twee keer steken om de wagen weer in de goede richting te krijgen en terwijl we bergafwaarts versnelden, was ik bezig de veiligheidspal weer terug te schuiven voor de achteruitversnelling. Spottend staken we onze tong naar elkaar uit.

http://crankhandleblog.nlBij de controlepost in Siena hadden we geen idee of we nog aan de leiding gingen, maar Moss was ervan overtuigd dat Taruffi wel uitzonderlijk hard had moeten werken om hem te snel af te zijn,  want na de race vertelde hij me dat hij zijn hele ziel en zaligheid in dit gedeelte had gestopt. Hij verslapte geen moment en reed de beste race uit zijn carrière, waarbij hij het stuurwiel van links naar recht door zijn handen liet glijden en hij het uitbreken van de wagen op sprookjesachtige … Lees verder

10 UUR NAAST STIRLING MOSS DEEL 3

Net voorbij de controlepost was een rij pitboxen en daar stond 723, Castellotti’s Ferrari, die nieuwe banden kreeg. Niet vreemd, gezien zijn manier van rijden. “Castellotti!”, schreeuwde Moss, en hij gaf flink gas na de eerste bocht. We reden door de kronkelige straten van Ravenna en namen onderweg bijna een rij zuilen mee. Daarna lag de snelle, slingerende weg naar Forlì voor ons. Onze tijd naar Ravenna lag ver onder het oude record, maar Castellotti was nog sneller geweest en we hadden geen idee hoe Taruffi en de anderen het achter ons deden. Moss ging er met nieuw elan tegenaan en we doorkruisten Forlì. We zwaaiden naar de garage die de SL had weggesleept waarmee we tijdens de voorbereiding waren gecrhttp://crankhandleblog.nlasht. Nu zaten we op de snelle, maar kronkelige weg naar Rimini en wuifden we dit keer naar de Alfa Romeo-garage waar onze SLR met de de kapotte motor stond. Onwillekeurig moest ik denken aan hoe onze oefensessies in de omgeving hun sporen hadden achtergelaten … Lees verder

10 UUR NAAST STIRLING MOSS DEEL 2

Een week voor de race gingen we naar Stuttgart om met de auto te rijden die aan ons was toegewezen. Enkele ronden over het snelle Hockenheim maakten duidelijk dat we beschikten over een werkelijk magnifieke sportwagen, met een drie-liter acht-cilinder motor met brandstofinjectie die op standaard benzine dik 290 pk leverde. De overbrengingsverhoudingen waren zodanig dat de wagen een topsnelheid had van 275 km/h bij een maximum toerental van 7500 min-1, maar ons werd niet verteld hoe snel de auto was als hij met dit tempo bergafwaarts ging. De stoelen van de SLR waren speciaal op maat gemaakt voor ons, zoals een kleermaker dat zou doen met een maatkostuum, en elk detail in de cockpit kreeg onze persoonlijk aandacht en werd zonder morhttp://crankhandleblog.nlren gewijzigd als we daarom vroegen. Toen we op dinsdag 26 april de raceafdeling om 17.00 uur verlieten, hadden we het plezierige gevoel dat we een bedrijf verlieten waarvoor geen berg te hoog was geweest als het erop aankwam ons met optimale middelen voor te bereiden op de Mille Miglia.

De volgende dag vlogen we naar Brescia en toen we ’s avonds naar de garage gingen, stonden de wagens er al. Ze waren ’s nachts met behulp van speciale racevrachtwagens gebracht. We waren content met vrijwel alles wat maar in ons opkwam; we hadden talloze keren op het verwisselen van een wiel geoefend, voor het geval we een lekke band kregen, en ik kan niet nalaten te melden dat we indruk maakten op de monteurs van Mercedes-Benz … Lees verder

10 UUR NAAST STIRLING MOSS DEEL 1

Op 1 mei (1955) werd autosport-geschiedenis geschreven: Stirling Moss won als eerste Brit de 1600 kilometer lange Mille Miglia en mij was de eer te beurt gevallen naast hem te zitten tijdens deze heroïsche rit.

http://crankhandleblog.nl

Maar laat ons terug gaan naar het begin, want deze overwinning was geen toevalstreffer, maar het resultaat van een wekenlange, nee maandenlange voorbereiding.

Ik volg de Mille Miglia al jaren, onder meer omdat het in deze race is toegestaan een passagier mee te laten rijden en allerhande straat-auto’s zijn toegelaten, variërend van sedans tot sportwagens en Grand Prix-achtige modellen. Vorig jaar mocht ik de bijzondere aantrekkingskracht van de Mille Miglia voor het eerst als deelnemer ervaren, in een HWM samen met Abecassis. Meteen daarna begon ik plannen te smeden voor deelname aan de editie van 1955 … Lees verder

LE YACHT DE LA ROUTE AND BIKINIGIRLS

In de zomer van 2007 ontdekte mijn vader bij toeval in Frankrijk, bij een weduwe, deze unieke “Réard”. Deze bijzondere auto was de reclame-auto van Louis Réard, de uitvinder van de bikini.

De boot carrosserie werd in opdracht van Réard door carrosseriebouwer Henri Chapron gebouwd. Ik vind het een leuk verhaal om te schrijven, omdat we zelf twee Delahayes met een Henri Chapron carrosserie hebben.

Oorspronkelijk was deze heel bijzondere carrosserie van Henri Chapron op het chassis van een Hotchkiss 866 gebouwd, mahttp://crankhandleblog.comar de motor was niet sterk genoeg voor de zware auto. Daarom werd het chassis later vervangen door dat van een Packard super eight uit 1937; daarmee werd ook het stuur van rechts naar links verplaatst.

Louis Réard was een auto ingenieur uit Parijs… Lees verder

LA CLINIQUE DES CHOCS AND THE RUSSIAN PRINCESS

Ik open mijn blog met een fantastisch verhaal dat door mijn vader is geschreven, een jaar nadat ik geboren ben. De engelse versie van het verhaal is eerder gepubliceerd in Bugantics (1992), het clubblad van de Bugatti Owner’s Club.

Het was ergens mid jaren zeventig toen ik dhr. Wartelle in Noord Frankrijk ontmoette. Hij vertelde me, naast een hoop andere interessante Bugatti zaken, over een Bugatti die in een kelder stond http://crankhandleblog.combij een oude dame. Bij dat bezoek wilde hij me geen verdere details te geven, dus besloot ik het een paar jaar later opnieuw te proberen. Dit keer kreeg ik het volledige verhaal te horen. Het ging om een type 46 “Petite Royale” cabriolet… Lees verder